Nederland…

Vier seizoenen. Ieder seizoen een nieuwe garderobe. Even snel naar de stad toe om iets nieuws te kopen voor het feestje van vanavond of gewoon zomaar, wat zich zo’n beetje wekelijks herhaalt. Last hebben van het ‘ik-kan-niet-kiezen-syndroom’ in de winkel, omdat er zó ongelofelijk (of belachelijk) veel te koop is. Boodschappen doen voor een aantal dagen en maar een paar tientjes (!) kwijt zijn en dus best culinair kunnen koken thuis. Een uitkering krijgen, wanneer je werkloos bent (of geen zin hebt om te werken), waar je ook nog echt van kan rondkomen. Zeggen dat het echt heel krap is, leven met een uitkering. Kindertoeslag, huurtoeslag, kinderopvangbudget en het kindgebondenbudget krijgen zonder er iets voor te hoeven doen. 

 De terrassen die binnen mum van tijd vol zitten als er ook maar 1 straaltje zon te zien is (je gaat dan natuurlijk mèt een korte broek en slippers, terwijl het maar 15 graden Celsius is!). Teveel festivals om te kunnen kiezen in de zomerperiode. Naar een pretpark kunnen gaan. Je weet wel, zo’n park met van die dingen die heel hard en over de kop gaan! Honden die meerdere keren per dag uitgelaten worden. In iedere straat een speeltuin. Een goede boswandeling van een paar uur maken in het lente zonnetje. Grote, mooie, schone ziekenhuizen die lijken op hotels. Je ziek kunnen melden op werk door simpelweg één telefoontje te plegen, in plaats van mensonvriendelijke procedures.

Op de minuut op tijd moeten zijn op iedere afspraak, vanwege de drukke agenda’s en strakke schema’s van iedereen. Iedereen dag in dag uit bereikbaar, onder andere door middel van abonnementen op de mobiele telefoons in plaats van beltegoedkaarten. Langs mensen aflopen en recht vooruit blijven kijken, net alsof je alleen op de wereld bent. Elkaar groeten? Nee joh, moet dat dan? Bij de geboorte van een nieuw wondertje is de kans groot dat ze een kort maar krachtige naam krijgen, waardoor uitspreken opvallend gemakkelijker is. De Nederlandse assertiviteit; men is recht voor zijn raap. En niet dat ìk er gebruik van maak, maar dat maakt het niet minder opvallend: legaal wiet mogen roken.

Het verkeer in Nederland is ook weer even wennen…

Overal met gemak naar toe kunnen, door middel van de bus, trein, metro, tram. Helaas dan wel vertraging hebben wanneer er weer wat regen of sneeuw is gevallen op de sporen van de Nederlandse Spoorwegen (NS). Waar je ook gaat of staat, fietsers die in overvloed zijn. Urenlang rijden in je auto op één en dezelfde rechte weg met 120 km/h. Flitspalen langs de kant van de weg, bekeuringen op de mat en grootschalige alcoholcontroles. (Bijna) iedereen haalt ‘netjes’ links in. De geldende regel in het verkeer dat rechts voorrang heeft. Meer dan een uur moeten rijden om bij je werk aan te komen. Geen (of bijna geen) mensen die je voorlaten op een druk kruispunt, door het strak naleven van de regels. Weinig variatie in hoogte; een plat land. Voor een paar euro’s het vliegtuig kunnen pakken om weer een nieuwe stad in Europa te ontdekken. De grens over kunnen, gewoonweg met de auto…

En wat denk je van de kou?

Een ijskoude wc-bril, waar je eigenlijk ècht niet op wil gaan zitten. ‘Even’ snel douchen, wat een uur duurt omdat je niet onder de warme straal vandaan kan komen (zonder een torenhoge rekening binnen te krijgen). (Bijna) iedere ochtend opnieuw in het donker moeten opstaan, maar dit niet willen omdat het net zo lekker warm is onder je dekbed van dons. In de weekenden veel binnen zitten (wie gaat er nou naar buiten met -10 graden Celsius!?), voor de televisie met de verwarming aan.

Als je toch de stad in gaat een warme chocolademelk, glühwein of toch maar als troost een HEMA hotdog. Een dikke jas, die je eigenlijk wel heel goed kan beschermen tegen de kou, maar tegelijkertijd in de weg zit in de bus, trein of de winkels waar de verwarming dan weer op volle toeren draait. Thuis bij moeders hutspot, boerenkool met worst of andijviestamp voorgeschoteld krijgen. Die ijskoude regendruppels op je voorhoofd wanneer je met tegenwind op weg gaat naar werk of school. ’s Ochtends een kwartier eerder opstaan, omdat de autoruiten nog gekrabd moeten worden.

Verschillen

Wat een verschillen. Grote verschillen, maar ook kleine details die nu meer opvallen en/of waarde krijgen. Voordelen, maar ook nadelen aan Nederland. En toch, kennen de nadelen ook weer hun charmes. Tenminste… De meeste dan ;)!

Vaak wordt Curaçao door stagiaires, vakantiegangers of emigranten zo gewaardeerd doordat er veel gelijkenissen zijn met Nederland. Ik begrijp het. Er wordt veel Nederlands gesproken en je kan hier bijna al je vertrouwde producten verkrijgen. Maar de opmerking die ik laatst opving dat Curaçao gezien kan worden als ‘klein Nederland’, dàt is wat overdreven. Volgens mij zijn er veel meer verschillen dan overeenkomsten. Curaçao is, net als Nederland, uniek. En dat mag wat mij betreft zo blijven!

De typisch Nederlandse dingen vallen mij des te meer op nu ik hier in Curaçao woon, een warm (ei)land aan de andere kant van de oceaan. Zodra ik op vakantie ga naar Nederland, ben ik soms zelf verbaasd over dingen die 24 jaar lang zo normaal voor mij waren. Zonder dat ik het wil of er speciale aandacht aan geef. Het zijn gewoonweg twee verschillende werelden, die beiden een belangrijke plek hebben in mijn leven. Lastig, want ik zal mij nooit kunnen opsplitsen. Maar waar ik ook over 10 jaar zal wonen, deze ervaring heeft mij in ieder geval ook een nieuwe kijk gegeven op het land waar ik geboren ben. Op alles wat toen zo ‘normaal’ was. In goede en in minder goede zin!

NL

5 reacties

Leave a Response